Jako ludzie wciąż cierpimy z namiętności do władzy, budujemy hierarchie, chcemy rządzić i ustalać zasady. I rzadko wyciągamy lekcje z jaskrawych doświadczeń totalitaryzmów i reżimów. Miejmy nadzieję, że nasz spektakl, dzięki temu, że zaśpiewany i roztańczony zadziała mocniej. Pozwoli młodym widzom w całej krasie zobaczyć, jak brzemienne w skutkach bywają pragnienia, bycia lepszym; jak łatwo traci się empatię, gdy zbyt mocno zapatrzymy się na nasz osobisty cel. To prawdy uniwersalne, ale warto je powtarzać, szczególnie poprzez klasykę literatury.